SaaS-en met een hangslot
SaaS kan een bedrijf zeer veel voordelen opleveren, zowel aan de aanbiedende als aan de afnemende kant. De afnemer zal proberen de dienst zo goed- en goedkoop mogelijk af te kunnen nemen, de aanbieder zal proberen op de geleverde dienst(en) zoveel mogelijk winst te maken. Er is nog een andere kwestie die op de loer ligt: Vendor lock-in. Hoe herken je dit en nog belangrijker: hoe voorkom je dit?
Het is op zich wel te begrijpen: Ieder bedrijf wil zijn eigen bestaansrecht zo lang en zo goed mogelijk handhaven en zal daardoor altijd op zoek zijn naar mogelijkheden om klanten aan zich te binden. De meest voorkomende methodes hiervoor zijn cross-selling en/of up-selling. Het idee van vendor lock-in zit hem in het feit dat een product wordt aangeschaft en dat dit product dermate wordt aangeboden dat het voor de afnemer niet of nauwelijks mogelijk is om ooit nog naar een andere leverancier over te stappen zonder enorme bedrijfsconsequenties. Vaak wil de klant de keuze vrijheid behouden en is een route naar dit punt niet wenselijk. Er zijn echter best constructies denkbaar waarin dit wel wenselijk zou kunnen zijn.
Stel dat prijs een breekpunt is, dan kan de leverancier overwegen om het product of de dienst goedkoper aan te bieden tegen de voorwaarde dat de klant voor een x-periode afnemer blijft. In dat geval zijn beide partijen blij met de oplossing en is er sprake van een naar beide zijden tevreden zakelijke overeenkomst. Het is hier echter wel uitkijken geblazen omdat in de Nederlandse wetgeving is opgenomen dat in sommige gevallen koppelverkoop verboden is.
Een minder nette methode is het aanbieden van een product waarbij bijvoorbeeld geen data-export mogelijk is. Of een data-export die uitsluitend een formaat ondersteunt dat alleen maar in de (overige) producten van de leverancier past. In dit geval wordt een overstap naar een andere leverancier bewust tegengewerkt. Het vervelende is dat de klant meestal hier geen idee van heeft totdat men een overstap wil maken.
Hoe vervelend ook; het is een methode die wel gebruikt wordt, maar niet verboden is. Dat het niet netjes is, is weer een andere discussie.
De klant kan hier rekening mee houden door vooraf te verifiëren hoe transportabel zijn eigen data is en hierover in de contracten bijvoorbeeld een
inspannings- en/of oplossingsverplichting naar de leverancier op te nemen. Het is echter aan de klant om hier spits op te zijn.
